2006_07 Magazyn Szachista

Strona: 2/2
(395 słów w tym tekście)
(3558 )   



Od redakcji

Nie jest łatwo przeprowadzić ocenę Olimpiady Szachowej, a jeszcze trudniejszym zadaniem jest obiektywna ocena występów polskich zawodników. Niektórym wylicza się wady, innym podkreśla się wyłącznie zalety, jeszcze innym przemilcza się niewłaściwe zachowanie. Stosowane są też, w zależności od punktu widzenia, różne kryteria - wyniki punktowe i rankingowe, rywale bardziej i mniej znani, decydujące mecze, choroba, nerwowa atmosfera i wiele innych sytuacji znanych z wielu dziedzin sportu.

Dlatego też w tym numerze zostały zamieszczone wszystkie partie polskich zawodników, wraz ze zwróceniem uwagi na krytyczne momenty w pojedynkach, chociaż naturalnie nie wszystkie, bowiem pełna analiza 52 partii nie mieści się na skromnych łamach miesięcznika.

Niemniej jednak wszyscy Czytelnicy dostali możliwość prześledzenia występu wszystkich polskich reprezentantów i dokonania własnej analizy wraz z oceną. Można przeglądać mecz za meczem, ale zalecam niezwykle frapujące oglądanie kolejnych partii jednego zawodnika. Wtedy możemy ocenić repertuar debiutowy, grę środkową i technikę rozgrywania końcówek.

Korzystając z baz szachowych, które w Polsce są już dostępne wielu szachistom, można porównać stopień wiedzy teoretycznej naszych zawodników, innowacje w debiutach, wreszcie ocenić zdobycze punktowe z silnymi i słabymi przeciwnikami.

Nowa lista rankingowa FIDE nie wprowadziła istotnych zmian w czołówce światowej, chociaż niewątpliwie wielkim wydarzeniem był awans mistrza świata FIDE Topałowa na I miejsce z rankingiem 2813 punktów, który o jeden punkt wyprzedził nie grającego już Kasparowa. W polskiej czołówce powrócił na I miejsce Mitoń, ale z niskim rankingiem 2638 i na dalekim 74 miejscu na liście światowej. Zyski rankingowe na poziomie 2600 zanotowali Wojtaszek, Soćko i Macieja, ale w sumie rankingi Polaków są około 100 punktów niższe od liczących się rankingów na poziomie 2720, dających awans do pierwszej dwudziestki świata.

Wśród Pań kolejność w czołówce światowej praktycznie nie uległa zmianie, a z Polek tylko Monika Soćko ma ranking godny ekstraklasy. Pozostałe zawodniczki, poza Radziewicz (45 lokata), z trudem mieszczą się w pierwszej setce najlepszych szachistek świata.

W nauce gry omówiona została królowa gier otwartych - partia hiszpańska. Na wstępie szczegółowo przedstawiłem obronę Birda, która od wielu wieków nie znika z praktyki turniejowej. Z kolei, zamieszczone testy z taktyki pozwolą szachistom różnych kategorii ocenić zmysł taktyczny i szybkość znajdowania złożonych kontynuacji.