Witam wszystkich,
wielu z nas uczestniczy w turniejach na co dzień. Powszechnie wiadomo, że profesjonaliści przygotowują się do zmagań w określony sposób, tak by zbudować formę na najważniejsze dla nich zawody. Chciałbym, aby każdy ( ze szczególnym uwzględnieniem aktywnie uczestniczących w turniejach) podzielił się swoimi sposobami na dobre przygotowanie. Jak wygląda trening, jak wiele czasu poświęca się na grę, a ile na trening fizyczny? Ile czasu spędza zawodnik nad debiutami? Pytań jest wiele, a metod tylu ilu użytkowników.
Uczmy się od siebie - niech każdy majacy coś do powiedzenia przeleje swoje myśli na forum. Zapraszam do dyskusji!
_________________
http://www.pub.szachista.com/3ed_turnieju/final/turniej.html

Najcenniejszy w potencjalnej dyskusji napewno będzie głos lk85 .

Jako, że niezbyt aktywnie i relatywnie niedługo uczestnicze w turniejach, to prosze moją wypowiedź traktować w kategoriach ciekawostki. Jakieś 2 m-ce przed turniejem wprowadzam nowy debiut (lub przynajmniej wariant) do repertuaru. Studiuję opracowania, teorie go dotyczącą, ogrywam go w blitzach. Zadanka robie na bieżąco (niekoniecznie znaczy to, że robie ich dużo), więc nie traktowałbym tego jako formę przygotowań. Przed partią oczywiście przygotowanie na konkretnego przeciwnika - w miarę posiadania Jego partii.

Moje przygotowania fizyczne to właściwie "antyprzygotowania". Aktywność fizyczna w żałosnym wymiarze czasowym (niestety, brak czasu, ale też i chęci czasami ...). W czasie turnieju normalnie pracuję - wstaje o 5.30, 9h w pracy, a potem zieeeeeeeeeeeewam nad deską. Pod koniec turnieju (chyba) brakuje kondycji. Ale coż - nie stać mnie czasowo na urlop w czasie turnieju lub wyjazd do Polanicy/Rewala/Mielna/...
_________________
wykształciuch, łże elita, kiedyś będę oligarchą

Z mojej perspektywy sprawa jest dość skomplikowana. Przechodzę różne fazy szachowe i to one wpływają bezpośrednio i na grę i na przygotowania.
Np.praca i uczelnia nie pozwoliły mi wziąć udziału ani w Milanówku ani w Najdorfie, więc sie nie przygotowywałem, nałożył sie na to czas kurnikowego klepania i w rezultacie poziom gry spadł. Jednak wziąłem sie odrobinę w garść i zagrałem awansem dwie partie w III Turnirju Forumowiczów, żeby sprawdzić gdzie jestem i dużo się dowiedziałem.

To była pozycja wyjściowa do przygotowań na OMW. Najważniejsze to skupienie. Ja cały czas wstawałem, rozmawiałem z kimś, robiłem sobie kanapeczkę, herbatkę, raz nawet z psem wyszedłem pod okno na spacer.
Tak więc od szachownicy po prostu wstawać nie mogę i muszę byś skupiony. To banalne ale ważne.

Drugi problem to taktyka i ocena pozycji. Ocena p. to prawdopodobnie najtrudniejszy element królewskiej gry, więc zbytnio teraz go nie poprawię, ale nad taktyką popracuję:
zajrzę do akademii Chessmastera i przestudiuję Tajemnice taktyki Szachowej Martina weteschnika.
Następnie zagram z komputerem kilka gier 1,5h, co pozwoli mi oswoić się z czasem.
Z chęcią zagrałbym też z człowiekiem (Marcinosem) ze dwie partyjki na rozgrzewkę. Oczywiście jedną wygram, w drugiej zrobię gruby błąd w wygranej końcówce i zgodzę sie na remis (wtedy Marcinos podejmie ostateczną decyzje o zmianie grupy turniejowej i przeniesie sie do A).
Będąc w życiowej formie, tuż przed samymi mistrzostwami wyzwę BYKA na pojedynek w Turnieju Formowiczów i fantastycznym manewrem, ukrytym taktycznym uderzeniem w początkowej fazie gry środkowej zadam śmiertelny cios Królowi BYKA i BYK będzie zmuszony poddać swoje figurki.
I tak gotowy do gry i mocny psychicznie przystąpię OMW!
_________________
wszystkich was pokonam

Co do przygotowania debiutowego - nie studiuję gry przeciwnika. Jesteśmy na takim poziomie, że wg. mnie nie ma to sensu. Chłopak klepie przez rok sycylijkę i nagle gra francuską. Tak często sie zdarza. Nie wspomnę już wariantów. Może większy sens ma przejrzenie jego partii, żeby zaznajomić się z jego stylem - nie wiem.
Myślę coraz częściej o szachach jako o zmaganiu sie ze sobą.
_________________
wszystkich was pokonam

Dla mnie największe przygotowanie, to dzień przed występem po prostu wypocząć. Wtedy mi się lepiej myśli(raz pierwsza część turnieju o kategorię była w piatek wieczorem... koszmar).A co do studiowania parti, to nigdy nie robiłem czegoś takiego. Zazwyczaj chodze na turnieje, gdzie wszystkich mniej więcej znam i wiem jak grają. Po prostu, gdy kilka razy z nimi grałem już wiem czego się spodziewać(to skuteczne, np z jednym chłopakiem na początku przegrywałem bez żadnego szacha z wielką stratą materialną, a na jednym turnieju wygrałem z nim 3 partie z rzędu(towarzyskie)) Co najwyżej wcześniej gram partię z ojcem, którą wygrywam(innej możliwości nie ma) i jestem pozytywnie podbudowany.
_________________
Czarne górą! ^^

Marcinie, to mógłby być bardzo ciekawy temat, ale obawiam się, że nic się tutaj nie dowiesz. I nie mam tu na myśli oceny umiejętności rozmówców "w stylu LK" (wg. rankingów), tylko to, że jeżdżę po Polsce od 2003 roku i nigdy, od nikogo nie udało mi się uzyskać satysfakcjonującej odpowiedzi na zadane pytanie. A pytałem wielokrotnie i to nie tylko samych szachistów, ale też trenerów medalistów polski, europy i świata juniorów. Uczestniczyłem w przeróżnych kursach, wykładach i luźnych rozmowach z trenerami, działaczami, rodzicami i zawodnikami i wiem tyle, że niewiele wiem!
Praktycznie każdy zaczyna od słów w stylu "to sprawa indywidualna i zależy od zawodnika", po czym milczą, a czasem podają jakieś przykłady. Nie twierdzę, że te przykłady były bez wartości, wręcz przeciwnie, ale nie ma w tym wszystkim żadnego systemu, więc albo trenerzy go nie mają, albo jego opracowanie nie jest możliwe (chodzi o system mający zastosowanie do wszystkich), albo ja nie potrafię wyciągnąć odpowiednich wniosków. A są one takie, że opracowanie systemu jest możliwe, ale to sprawa indywidualna i sposób treningu oraz przygotowania formy opracowany pod konkretnego zawodnika będzie się sprawdzał tylko i wyłącznie w jego przypadku.
Spróbuję tak ogólnie i w skrócie określić jakie warunki muszą być spełnione, aby w ogóle myśleć o odniesieniu sukcesu (adekwatnego, do posiadanych umiejętności).
1. Trzeba koniecznie opracować program szkolenia.
Aby rozwijać się równomiernie/stopniowo, na Każdą kategorię, powinno się posiadać odpowiedni zasób wiedzy. Znać ileś tam końcówek, ileś tam pozycji gry środkowej itd. Trzeba też pamiętać, że praca nad poprawą kondycji fizycznej, także wliczamy do czasu treningu.
2. Należy szczegółowo określić plan treningów - dzienny, tygodniowy, miesięczny, (...), roczny itd.
Plan ten może czy nawet powinien być modyfikowany, ale trzeba się trzymać jakiegoś szkieletu. Nauka powinna być podzielona na etapy i etap powinien kończyć się przed ważnymi zawodami.
Na ogół po przyswojeniu dużej dawki nowinek, staramy się je później wszędzie stosować, nawet tam gdzie się nie powinno tego robić. Efekty na ogół są opłakane. Dlatego też, w okresie poprzedzającym te ważne zawody, nie wtłaczamy zupełnie nowej wiedzy z zakresu tego w czym jesteśmy najsłabsi, tylko pracujemy/wzmacniamy swoje silne strony. Moim zdaniem ma to także duży wpływ na pewność siebie.
Na zakończenie etapu trzeba odpocząć od szachów, ale powinien to być aktywny odpoczynek.
I teraz pytania:
Ile czasu, powinno się wzmacniać swoje silne strony? Ile czasu powinien trwać odpoczynek - 3 dni, tydzień, miesiąc?
Odpowiedź - to sprawa indywidualna.
Na pytanie, jaki okres czasu powinno się
3. Należy zadbać o odpowiednią motywację do gry, aby na zawodach wycisnąć 100% własnych możliwości, musimy być głodni gry.
Prawidłowo opracowany i wdrożony plan treningów, odpoczynku itd. powinien spowodować, że na tych najważniejszych zawodach nasze akumulatory będą pełne energii. Można by się tutaj trochę pozagłębiać w sferę psychologii, ale ja się tego nie podejmę. Stosowanie pewnych wybiegów stosowanych w jednym przypadku, niekoniecznie musi się sprawdzić w innym, nawet jeśli dotyczy tej samej osoby. Przekonuję się o tym, podczas każdych zawodów na które posyłam swoje dzieci.
4. Trzeba sporządzać notatki, coś w rodzaju dziennika trenera. Piszemy tam o tym co robiliśmy, ile robiliśmy, jak robiliśmy, wnioski i wiele innych rzeczy które mogą nam się przydać w przyszłości. Notatki są bardzo pomocne i twórcze gdy je szczegółowo przeanalizujemy i wyciągniemy wnioski. Pokazują też że z perspektywy czasu inaczej patrzymy na pewne problemy, inaczej je interpretujemy itp.
5. Przygotowanie do zawodów to jedno, a obecność na nich to drugie. Tam musi być odpowiednia dyscyplina. Trzeba umieć podtrzymać dobrą passę albo zakończyć złą, trzeba umieć rozładować nadmiar energii, albo doładować się gdy jest jej za mało. Na nic nam się nie przyda świetne przygotowanie (np. przez rok), jeśli na turnieju zaczniemy łamać podstawowe zasady (picie alkoholu, brak snu, słabe odżywianie itd.)

Styka już tego dobrego Post wyszedł nieco za długi i chyba tak naprawdę niewiele wnosi do dyskusji. Napisane dużo i nic...

mam takie pytanie moze nie tyle związane z przygotowaniem do turnieju co z samym zachowaniem podczas turnieju. Jak uważacie czy powinno się analizować partie po ich zakończeniu jeszcze w czasie trwania turnieju. I czy wogóle w "turniejowym amoku" powinno się zajmować szachami poza partiami turniejowymi...?

Dobrze jest przeanalizować partię jeszcze "na świeżo". Nawet w sali analiz (na sali turniejowej nie powinno się analizować partii), a do tego jest ona przeznaczona. Najlepiej z przeciwnikiem i zrobić sobie notatki. Można też już "prywatnie" (po kilku godzinach) przeanalizować z osobą prowadzącą (trener, instruktor, ...). A po turnieju przeanalizować na nowo. I pamiętajmy o notatkach, bo zapomnimy jakie mieliśmy plany gry, jakie miał przeciwnik (jeśli się zwierzył).

Kiedyś na Zabrzańskiej Jesieni 2001 przyglądałem się dwóm analizom tej samej partii. Obie analizowane były (osobno) przez zawodników trenerami. W dwóch przeciwległych miejscach sali. Wnioski były różne. A ja miałem tą przyjemność, że poznałem różne spojrzenia na tą samą partię
dodam też, że tylko z tych klubów trenerzy analizowali z zawodnikami partie. Są to czołowe kluby juniorskie Górnego Śląska.
_________________
Myślenie jest rzeczą ludzką więc myśl gdy jesteś człowiekiem.
www.kolegiumsedziow.prv.pl - konkurs Przepisów gry. Zapraszam, Tomasz Ptaszyński

To musiały być stronnicze analizy Coś jak z przygotowaniem debiutowym - jak zawodnik ma grać jakiś wariant białymi, to trener musi go przekonać, że dostanie pozycję pełną perspektyw, a jak innym razem zdarzy się, że ma go grać czarnymi, to też musi go przekonać, że dostanie pozycję pełną perspektyw

Tak jak pisze Tomek, warto robić analizy podczas turnieju. Warto też przygotowywać się do partii. Nawet, jeśli rywale wybierają inne systemy, to przygotowanie na marne nie idzie, bo na pewno przyda się nam w przyszłości. Przygotowanie do partii to jeden z lepszych sposobów na naukę debiutów.

Jeżeli "grasz w szachy", a nie "z książki" to się nie zdeprymujesz. Co innego Twój przeciwnik widząc, że nic sobie z tego nie robisz.
_________________
Myślenie jest rzeczą ludzką więc myśl gdy jesteś człowiekiem.
www.kolegiumsedziow.prv.pl - konkurs Przepisów gry. Zapraszam, Tomasz Ptaszyński

Na privie zadano mi pytanie, skąd brać materiały do rozszerzenia tego, co jest w programie szkolenia. Mając odpowiednio duży zasób literatury, można wybierać materiał z wielu książek wybierając z nich poszczególne rozdziały, czy też ich fragmenty. Można też z czasopism albo nawet z partii które akurat wpadły nam w ręce lub oglądaliśmy je na jakiejś transmisji. Czasem zdarzają się perełki gdzie grający w podręcznikowy sposób wykorzystują jakieś elementy które zostały opisane. Ten sposób może okazać się trudny i dobry dla trenerów, bo jak ktoś dopiero się uczy, to nic w partii nie zobaczy bo niby skąd ma wiedzieć czego szukać... No i zawsze istnieje problem katalogowania/opisywania tych dodatkowych materiałów, aby później łatwo i szybko do niech dotrzeć.

Marcinos napisał:

Cytat: Tak jak pisze Tomek, warto robić analizy podczas turnieju. Warto też przygotowywać się do partii. Nawet, jeśli rywale wybierają inne systemy, to przygotowanie na marne nie idzie, bo na pewno przyda się nam w przyszłości. Przygotowanie do partii to jeden z lepszych sposobów na naukę debiutów. A co z psychologią? Mnie odrobinę deprymuje, gdy przeciwnik "wywala" mnie z książki w pierwszym posunięciu. Dla rozwoju to lepiej - w końcu gra w szachy zaczyna się od razu - ale to jednak nie nastraja pozytywnie. A co do analizy po partii - a co ze zmęczeniem materiału? Mi się wydaje, że człowiek ma zwyczajnie dość, musi odpocząć przed partią. Może na sali gry można podyskutować, ale potem?

Zadajmy sobie pytanie - kiedy czujemy się zdeprymowani? Odpowiedź brzmi - wtedy, gdy nie zakładamy, że przeciwnik może zagrać coś innego. To bywa zabójcze i dosyć często może skończyć się miniaturą. A przecież gdybyśmy szli na partię z myślą, że przeciwnik podobnie jak my będzie przygotowany i będzie chciał nas zaskoczyć to problemu nie będzie. Jak nie zagra tego, czego się spodziewaliśmy, to należy to traktować zupełnie naturalnie i grać swoje, a jeśli zagra, to mamy dodatkowe ułatwienie.
Co do przygotowań, to jeszcze warto powiedzieć, że przygotowujemy się na przeciwnika, który ma ukształtowany repertuar debiutowy. Gości, którzy grają wszystko sobie odpuszczamy - jak gra wszystko, to znaczy że nic nie gra dobrze. W takich przypadkach warto tylko zagłębić się w jego partie, aby zobaczyć jaki ma styl czy np. woli grę przy zamkniętym centrum (dobrze gdy wtedy postępujemy odwrotnie, nie dajemy tego co on chce - my utrzymujemy napięcie, no chyba że nam to wybitnie nie odpowiada), czy też gdy woli pozycje napięte, to wtedy staramy się zamknąć. Ponadto warto zwrócić uwagę jakimi figurami najlepiej operuje, a jakimi źle.

Co do zmęczenia, to do pewnych rzeczy trzeba się przyzwyczaić. Przecież sprinter także stosuje różne treningi i rozgrzewki przed zawodami - co by było gdyby powiedział, nie pójdę na rozgrzewkę, to będą miał więcej sił?
Jeśli nie wytrzymasz zawodów kondycyjnie robiąc wszystko zgodnie ze sztuką, to oznacza, że trzeba poprawić kondycję, a nie unikać analiz i przygotowań. Analiza być musi choćby dlatego, aby 2 razy w tym samym turnieju nie nadziać się na tę samą dzidę, albo nadziać sie po raz pierwszy, bo jeden z poprzednich przeciwników nie widział ciosu. Głębokość analizy/czas jej trwania, to już inna sprawa. Nie sposób każdego wsadzić w te same ramki. Podczas jednego z ostatnich wakacyjnych openów pewien młody szachista nie dość, że grał 4 godzinne partie, to jeszcze drugie 4 spędzał na intensywnym treningu z trenerem. Oprócz tego standardowo przygotowywał się do partii i robił analizy tych rozegranych. Pomimo iż jedyną przerwą od szachów to były przerwy na posiłki, to nie przeszkodziło mu to, w zajęciu czołowego miejsca w najsilniejszej grupie.
Także młodzież, chyba Piątki Skierniewice grając w Polanicy uczestniczyła w 2 turniejach równolegle (19 partii).
Wynika z tego, że wytrzymałość ludzkiego organizmu jest duża, trzeba się tylko odpowiednio wytrenować.