Na naukę nigdy nie jest za późno. Ja rozpoczynałem będąc samoukiem wwieku 23 l.kupilem książkę chyba "Zaczynamy partię szachów" przeglądałempertie,przy okazji ucząc się debiutów. Zapisałem się do Śl. Sekcji Gry Koresp. ,by po paru latach w finale Mist. Śląska w g.kores. zdobyć 5 miejscei II kategorię szach.

Hej

Ja bym sprzyjemnością dowiedział się czy są jakieś dobre metody nauki lub jakieś dobre książki. Jeżeli jest ktoś taki kto zna takie metody zaptraszam do kontaktu ze mną.

Moritinuviel

Cytat:

"Jeden zły ruch zaprzepaszca czterdzieści dobrych."

Horwitz

Jest wiele dobrych książek. Na początek proponowałbym odwiedzić stronę www.arden.szachy.pl

Szczerze mówiąc już od pewnego czasu posiadam 3 ksiązki wydawnictwa Arden. Końcówki i Kombinacje.


Dziękuję

Moritinuviel

I czy przerobiłeś je solidnie? Czy potrafisz rozgrywać końcówki opisane w tych książkach? Jeśli tak to kup kolejne ksiązki, a jeśli nie to przeczytaj te co masz jeszcze raz. Powinienes zapisać sie takze do jakiegoś klubu, bo gra praktyczna to nieodłączny element treningu.

ps Napisz jakie masz książki z tego wydawnictwa, bo tam jest kilka książek o końcówkach i kombinacjach, a nie wszystkie przeznaczone są dla początkujących.

A ja bym chciał wejść w posiadanie, "Mojego systemu" i "Encyklopedii Jugosłowiańskiej" - wszystkich tomików, tylko są dwa problemy: pierwszy to taki że nie wiem gdzie kupić (wysyłkowo troche drogo bo jeszcze za przesyłke trzeba płacić), a drugie to takie że to bardzo drogie książki, i zanim je wszystkie zdobęde to pewnie jeszcze troszke potrwa...

pozdrawiam,
Daniel

webmaster www.uksgedanensis.civ.pl

Jak napisał wielki misztrz Kotow ( rosyjski ) ( chyba )

Że na naukę nigdy nie jest zapuźno napisał tagże że do mistrzostwa potrzeba 2 rzeczy :

- Treningi

- Dar i wrodzone umiejętności

Uważam że ma rację ....


..... gotuję właśnie kolację
_________________
ChessMaster

No to ja podbiję nieco "stawkę" wieku w którym można solidnie zabrać się za szachy. Teraz, czyli w wieku 33 lat zacząłem pobierać naukę u Aleksandra Czerwońskiego http://szach.pl/agencja64/
I bardzo sobie to chwalę !

Na przykład dostaję różne partie do analizy, albo ustalone pozycje do analizy, które "zdażyły" się kiedyś w grze. Robię ćwiczenia z gry końcowej, np. z końcówek pionkowych, dostaje do przemyślenia i zapoznania się różne zagadnienia np. jak wykończyć nieroszowanego króla, jak można zchrzanić końcówke remisową, itp. To oczywiście w wielkim skrócie. Na początku mojej nauki pojawiła się pozycja od Steinitza, później był Karpow-Chalifman, Kramnik-Schirow. Obecnie mam "na tapecie" Fischera, który przykładowo w obronie sycylijskiej zapragnął utworzyć układ znany z obron indyjskich ale przeciwnymi kolorami - niezły gość, prawda? Do tego wszystkiego trzeba dorzucić częstą wymianę e-maili z pytaniami i zadaniami pogłębiającymi dany problem. Itd, itd.

Dzięki za odpowiedź. A czy nauka obejmuje również wspólną analizę twoich własnych partii, i ewentualne korygowanie błędów tam poczynionych?

Polecam komentować swoje partie To naprawdę pomaga
_________________
"Czego nie wiem, tego się lękam; czego się lękam, tego nienawidzę; czego nienawidzę, to chcę zniszczyć."
(Jonathan Caroll)