Witam jestem poczatkujacym fanatykiem królewskiej gry gram od ok 3lat trenuje sam z ksiażek, czytam forum gdzie mozna często znaleźć odpowiedzi na swoje pytania, mam też Fritza8 i na playchess staram sie weryfikowac to czego wydaje mi sie nauczyłem. Gram tez w klubie gdzie spotyka sie grono entuzjastów szachów ale partii nikt tam nie analizuje i o nauke troche trudno choc sa tam osoby bardzo dobrze grajace (druga i trzecia kategoria)i gra z nimi to też niezły trening. Trenując samodzielnie rozwiazuje zadanie staram sie poznać końcówki przynajmniej te podstawowe no i pracuję nad debiutami ale jaki ewybrać niektóży polecaja to inni tamto wiem że wybór zależy od mojego stylu ja lubie przestrzeń, kombinacje, poswięcenia , zagrania taktyczne i dlatego ktoś polecił mi sycyla ok probowałem jest spoko ale jest tam tyle wariantów i teorii że przeciętny gracz amator tylko imituje ten debiut. grałem na pleyu z róznym skutkiem pasował by mi ten debiut ale czy mam wkuć to wsztstko na pamięć aby dac sobie radę gdy przeciwnik zagra inaczej? Czytałem Bronstaina Strategie zalecał grac początkującym partie angielską i nie tykać pionów d i e podał nawet super partie Capablanki. Więc chciałem zapytać Was koledzy i koleżanki Co wybrać Grając białymi i czarnymi (może holendra, Pirca)tak aby nie popaść w fanatyczne kucie wariantów. Wiem że ważny jest plan, debiut z nim sie wiąże gra środkowa z jej złożonością( trening zadań, kombinacji z tego etapu powinien tu być pomocą) i końcówki z dokładnym poznaniem zasad ich rozgrywania. Ponadto w tej grze nie tylko ważne jest zapamiętanie ruchów ale poznanie zasad które są uniwersalne i które można zastosować w każdej sytuacji często bardzo zmiennej. Więc pomocy Przyjaciele [/url]

Co do sycyla, to przecież czarnymi możesz grać tylko jeden wariant — z wyjątkiem, rzecz jasna, antysycyli — i nie musi to być dragon albo Najdorf... Białymi i tak masz wyłącznie alternatywę: grać wszystko albo ominąć.

Najbardziej taktyczne debiuty powstają po 1.e4 e5... Wiesz, nie poradzę nic konkretnego, ale proponuję analizę partii Shirova. Jak dla mnie, jest to absolutny lider, jeśli chodzi o szukanie zadymy na szachownicy.
Dla przykładu cholernie skomplikowana partia w... obronie francuskiej
Shirov,A (2610) - Nikolenko,O (2450) [C11]
URS-ch58 Moscow (, 1991

1.e4 e6 2.d4 d5 3.Sc3 Sf6 4.e5 Sfd7 5.Sce2 c5 6.c3 Sc6 7.f4 b5 8.a3 a5 9.Sf3 b4 10.axb4 cxb4 11.f5 exf5 12.Sf4 Sb6 13.Gb5 Gb7 14.e6 Gd6 15.exf7+ Kxf7 16.0-0 We8 17.Sxd5 Gxh2+ 18.Kxh2 Hxd5 19.c4 Sxc4 20.Sg5+ Kg6 21.Gxc4 Hxc4 22.Hf3 Wf8 23.Hg3 Hxf1 24.Se6+ Kf7 25.d5 Wg8 26.Hc7+ Kg6 27.dxc6 Gc8 28.Sf4+ Kf6 29.Hd6+ Kf7 30.Hd5+ Kf8 31.Ge3 1-0

Możesz też pokusić się na zakup jego książki pt. "Ogień na szachownicy", w której znajdziesz zbiór jego przeanalizowanych i skomentowanych partii (lata 86-96)

Jeśli sam nie wiesz co chciałbyś grać, to poszukaj sobie idola - arcymistrza, którego partie podobają Ci się najbardziej i zaadoptuj jego repertuar debiutowy.

Debiutów najlepiej uczyć się na bazie całej partii. Uczysz się przy tym gry środkowej i końcówki powiązanej z danym otwarciem.
W podobny sposób uczę od pewnego czasu córkę. Biorę skomentowaną partię jej idola, siada po stronie bierek którymi grał i jej zadaniem jest odgadywanie(nie zgadywanie, bo posunięcia podaje po namyśle) ruchów które jej zdaniem zagrał. Gdy poda właściwy ruch nie zatrzymując sie "gramy" dalej, a jeśli poda inne posunięcie, to obowiązkowo podaje wariant który liczyła i plan zwiazany z posunięciem. Następnie wspólnie szukamy jego obalenia, a jeśli nie znajdziemy, to uznajemy że podane przez nią posuniecie jest "inną dobrą drogą". Analiza jednej partii trwa od 1,5h do 3h.
W taki sposób można uczyć się samodzielnie. Zasłaniasz kartką posunięcia i jedziesz z koksem

Hej to ja ponownie, przemyslalem parę spraw.Jeżeli chodzi o idola to jest nim Fisher i chciałbym kupic zbiór 100 jego partii Soltisa.Cz mógłbyś mi polecić jakies porządne książki o debiutach po polsku?Pozdro Adam

dzieki przyjacieli za rady

Wielka chęć i wielka radość, kiedy przyjacieli móc pomagać przyjacieli

Moim zdaniem analizowanie partii arcymistrzów przez zawodników o poziomie gry niższym niż ELO 2000 jest bez sensu, wiem to na swoim przykładzie(poziom gry II kat.). Arcymistrzowie mają zazwyczaj plan gry nie zrozumiały dla zawodników o moim poziomie gry. Pewnie, niektóre posunięcia odgadywałem, ale ogólnie nie rozumiałem zbytnio ich partii. O wiele więcej wynosiłem z popjedynków zawodników na poziomie I kategorii lub kandydata.

Chodzi mi o to, że arcymistrzowie często mają plan gry w stylu zdobyć pionka w wyniku 10-cio posunięciowej kombinacji lub zepchnąć skoczka przeciwnika na bande. Dla zawodników poziomu II lub III kategorii takie plany często wydają sie niezrozumiałe mimo komentarzy zawartych w partii.
Ja przestudiowałem kilkakrotnie mecz pomiędzy Kasparowem a Karpowem z 1985 r. i mimo iż w tej książce był komentarz do partii, to niewiele mi to dało i wogóle nie rozumiem ich planów gry.
Moim zdaniem powinno sie stopniowo zwiększać poziom analizowanych partii. Masz np. III kat. to analizuj partie zawodnika I kat. , masz II kat. analizuj partie kandydatów itd. Analizując partie szachistów z rankingiem 2000-2200 rozumiem o co chodzi w ich grze, wiem po co zostało wykonane dane posunięcie, więc moge sie czegoś nauczyć.

Oczywiście to co napisałem dotyczy mnie, może innym faktycznie analizowanie partii arcymistrzów pomaga(w końcu trenerzy znają sie lepiej). Jeśli Twoja córka robi postępy dzięki analizowaniu partii na tak wysokim poziomie to jak najbardziej powinna to kontynuować.

A tak z ciekawości to jakiego idola szacowego ma Twoja córka?
Jeśli masz zbiór partii które zawierają komentarz to byłoby super, jakbyś wkleił linka do tych partii(bo tak jak wspomniałeś, do partii zawodników 2000-2200 rzadko są komentarze).