Gra partii e-mailowych to strasznie fajna rzecz która pozwala podwyższyć swoje umiejętności. Ja gram na gameknot.com, redhotpawn.com i sachy.sk, na pierwszych dwóch jeszcze mi się nie zdarzyło żeby przeciwnik grał programem komputerowym (jak człowiek trochę gra to takie rzeczy zaczyna się wyczuwać), na sachy.sk i owszem, w jednej a może w dwóch partiach, ale i tak jest to duża frajda.

Co tam przejmować się tymi co grają kompem Ma się tyle czasu na zastanowienie że komp mało pomoże. Łatwo rozpoznać w partii emaila że ktoś zaczął grać kompem po nagłej zmianie siły gry.
_________________
"Czego nie wiem, tego się lękam; czego się lękam, tego nienawidzę; czego nienawidzę, to chcę zniszczyć."
(Jonathan Caroll)

Gra korespondencyjna jest bez sensu, ponieważ zawodnik nigdy sam nie myśli tylko szuka po książkach, pyta się swoich utytułowanych kolegów, patrzy jak gra jego program. Gra w szachy polega na tym, że 2 graczy siedzi na przeciwko siebie i korzystają tylko ze swojego mózgu.

Alechina i Keresa znam A co do tej gry korespondencyjnej to jakie masz szanse mysląc samemu z zawodnikiem grającym za pomocą najnowszych i najlepszych programów? Odpowiedź brzmi:ŻADNYCH. Niestety oszustwo jest wszędzie. Nawet na normalnych turniejach jest. Kilka razy widziałem, jak zawodnicy odchodzili od swoich partii i konsultowali się ze swoimi trenerami albo ze swoimi silniejszymi kolegami co mają grać w danej pozycji. Także oszustwo jest wszędzie. Jak na serwerach internetowych typu kurnik ok. 30% grających gra kompami to w grze korespondencyjnej gra ok. 70%. Nie wierzę, że dzieci w wieku 7-14 lat w grze korespondencyjnej nie używają kompów.

Ja uważam, że gra korespondencyjna nie ma większego sensu, no ale to jest moje zdanie i nikt nie musi się z nim zgadzać.

Ja mam 15 lat i nie korzystam z kompa podczas partii. Cały czas gram w turniejach na szachach PF www.szach.net i nie zda żyło mi się żeby ktoś zemną grał kompem
_________________
"Czego nie wiem, tego się lękam; czego się lękam, tego nienawidzę; czego nienawidzę, to chcę zniszczyć."
(Jonathan Caroll)

Zgadzam się, ale pod warunkiem, że nie robi się tego bezmyślnie. Niektórzy "kompiarze" są(z góry przepraszam wszystkich kompiarzy ) tak tępi, że wogóle nie myslą o sensie posunięcia, które wykonali.

Z najnowszą wersją Fritza sam Kramnik zremisował w meczu.

Ja uwazam, ze szachy korespondencyjne to doskonala forma nauki. Ewentualne uzywanie programów szachowych ze strony przeciwnika moze tylko mi pomóc, bo zmusza to dluzszej analizy pozycji. Wcale nie ebde sie martwil jezeli taka partie przegram, a mysle ze i przeciwnik ze swojej wygranej tez by sie nie cieszyl.
Jezeli jednak juz sie chce unikac tych "kompiarzy" to najlepiej szukac osób do gry wsród swoich przyjaciól, forumowiczów (z K_M_K juz od prawie pól roku tocze ciekawe rozgrywki ) lub na serwerach, gdzie z tytulu wygranej nie ma zadnych profitów.
Ogólnie sadze, zeby nie patrzec na innych tylko grac dla siebie.

W korespondencyjnych gra ciągle kompami około 10%. Po za tym przez grę korespondencyjną można poznać wielu wybitnych szachistów od których można się nauczyć wiele rzeczy I każdy w korespondencyjnej ma równe szansę
_________________
"Czego nie wiem, tego się lękam; czego się lękam, tego nienawidzę; czego nienawidzę, to chcę zniszczyć."
(Jonathan Caroll)