Wszyscy mówią, że żeby się nauczyć poprawnie grać końcówki, to niezbędne są książki. Moim zdaniem to bzdura. Kiedyś końcówki grałem fatalnie. Teraz zrobiłem spore postępy w grze końcowej. Jeżeli sie kilkaset razy przegra w końcówce wieżowej, to w końcu człowiek się nauczy je grać , chociaż wiadomo, że z książek szybciej.

Po co tracić czas na odkrywanie czegoś co już zostało odkryte? Książki przyśpieszają proces nauki we wszystkich dziedzinach życia, nauki i oczywiście gry w szachy

I właśnie takie coś mi sie nie podoba . Niedługo zamiast myśleć, to ludzie zaczną wkuwać tysiące partii na pamięć .

Zawsze wystarcza 1 książka ale dobra , we wszystkich książkach można praktycznie znaleźć końcówki z tym samym motywem. Co do zapamiętywania partii to czasami może się to przydać.
_________________
"Czego nie wiem, tego się lękam; czego się lękam, tego nienawidzę; czego nienawidzę, to chcę zniszczyć."
(Jonathan Caroll)

Ja też wolę uczyć się na własnych błędach. Uczenie się z książką końcówek jest niby szybsze, ale na swoich doświadczeniach znacznie lepiej je się zapamiętuje.

No właśnie, a jak się samodzielnie nad czymś posiedzi i to zrozumie, to i tak się będzie to znało na pamięć.

Samodzielnie nie znaczy samemu można przecież przeczytać i stosowaćw podobnych sytuacjach (czyli zrozumieć na czym to polega)
_________________
Myślenie jest rzeczą ludzką więc myśl gdy jesteś człowiekiem.
www.kolegiumsedziow.prv.pl - konkurs Przepisów gry. Zapraszam, Tomasz Ptaszyński

No oczywiście. Jest niecelowe odkrywanie wszystkiego samemu, no chyba że komuś sprawia to radość.

Pewnie => po co tworzyć szkoły jeżeli każdyby sam (sama) doszedł jak się robi koło!
_________________
Myślenie jest rzeczą ludzką więc myśl gdy jesteś człowiekiem.
www.kolegiumsedziow.prv.pl - konkurs Przepisów gry. Zapraszam, Tomasz Ptaszyński

Moim zdaniem są potrzebne.

Żeby perfekcyjnie opanować końcówki to na pewno, ale ja np. zrobiłem spore postępy w końcówkach(nawet wieżowych, które zawsze były moją zmorą ) właściwie tylko z gry.

Tak, rozumiem. Mamy inne podejście do sprawy. Ty poznajesz szachy poprzez grę, a ja poprzez naukę (z bardzo małą ilością gry).

Kimbul - masz rację od początku do końca.Przecież końcówki to prawie to samo co debiuty.Po co tracić lata na poznawanie prawideł tej fazy gry , jeżeli pewnych rzeczy można się nauczyć od mądrzejszych - poprzez ich książki.I jeszcze jedno - Gawlikowski to numer 1.

Ostatnio zmieniony przez estoril dnia Czw Lut 21, 2008 11:44 pm, w całości zmieniany 1 raz