Nabożeństwo żałobne - 29 VIII 2005 r., o godz. 12.00 w kościele św. Karola Boromeusza na Powązkach.
Mistrz międzynarodowy Romuald Grąbczewski całe życie poświęcił szachom, z którymi zapoznał się już w szkole. Mistrzem krajowym został w 1957 roku, a mistrzem międzynarodowym w 1972 roku. W latach 1953-1977, szesnastokrotnie uczestniczył w finałach MP. Został mistrzem Polski w 1968 roku, w Łodzi, czterokrotnie plasował się też w pierwszej szóstce MP. Wraz z drużyną „Maratonu” Warszawa zdobył 9 tytułów drużynowego mistrza Polski i trzy tytuły wicemistrza. Grał na II i III szachownicy. Był też wicemistrzem Polski w grze błyskawicznej w 1966 roku i kilkakrotnym
Reprezentował Polskę na olimpiadzie w Lugano w 1968 roku (+2=4-1), występował ośmiokrotnie w meczach międzypaństwowych. Uczestniczył w 21 turniejach międzynarodowych. Jego największe sukcesy, to III-IV miejsce w Warszawie w 1961 roku, IV miejsce na turnieju w Dubnej w 1971 rok, III-V miejsce w Lublinie w 1971 r., I-V miejsce na turnieju w Eksjö w 1974 r., oraz III-IV miejsce w Marina Romea w 1978 roku.
Romuald Grąbczewski wiele lat zajmował się szkoleniem młodzieży i dziennikarstwem szachowym. Grał klasyczne szachy, gustował w teorii szachowej, całymi tygodniami potrafił studiować warianty, które go interesowały. Pisał też artykuły teoretyczne i sprawozdawcze do miesięczników szachowych. Szachy pasjonowały go przez całe życie.
Pozostanie na zawsze w naszej pamięci.
Andrzej Filipowicz
Redakcja Magazynu Szachista
